عدس

عدس گیاهی یکساله و از تیره پروانه واران است. گل های این گیاه سفید با لکه های بنفش می باشد. این گیاه در اراضی آهکی رشد خوبی دارد. میوه این گیاه دو دانه و نیامک است. ساقه و برگ های آن به عنوان علوفه مورد مصرف حیوانات قرار می گیرد. در اکثر مناطق ایران می توان این نوع حبوبات را کاشت. حبوبات خشکپاک از ارزش غذایی بالایی برخوردار است.

انواع عدس

این نوع حبوبات براساس دو معیار سایز و رنگ تقسیم بندی می شوند. این حبوبات در رنگ های مختلفی از قبیل سبز، قهوه ای، نارنجی، زرد، سیاه و قرمز موجود هستند. هر کدام از انواع این حبوبات ویزگی های مخصوص به خود را دارند. عدس سبز در سه سایز درشت، متوسط و ریز وجود دارد. این نوع حبوبات در ایران بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. از این نوع حبوبات در غذاهایی از قبیل آش و عدس پلو استفاده می شود. اگر پوست عدس سبز کنده شود داخل آن زرد رنگ است، که به آن عدس زرد گفته می شود.عدس قرمز از پوست کندن عدس قهوه ای به دست می آید. بنابراین عدس قهوه ای همان عدس قرمز می باشد که پوست آن جدا نشده است. عدس سیاه از نظر اندازه بسیار ریز می باشد. البته یکسری عدس مانند عدس فرانسوی و آبی وجود دارند که در مناطق خاصی قابل کشت هستند و جزء گونه های ویژه به حساب می آیند.

خواص عدس

این نوع حبوبات سرشار از ویتامین و مواد مغذی است. مصرف حبوبات خشکپاک تامین کننده انرژی لازم بدن می باشد. مصرف عدس سبب کاهش کلسترول خون و تنظیم قند خون می شود. زیرا عدس حاوی فیبر بالایی است. خوردن عدس سبب سلامت قلب می شود. این نوع حبوبات بیشترین میزان آهن را دارد. به همین خاطر خوردن این نوع حبوبات در درمان کم خونی بسیار مفید است.